Dziel się

A dziś miski dla piesków i deski do szklarni zaniesione. Dzielni jesteśmy. Piękna pogoda, ale nerw przy pakowaniu prezentu dla Martynki. Lepiej, żeby tego nerwu nie było. Spacerem z dk świt, przez miły kawałek szkole i odkryte place zabaw. Spacery najlepsze. Nogami nie autobusem.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

co za czas

Najpierw czas kwarantanny, stan epidemii wciąż jest, ale wygląda to inaczej niż przez te pierwsze dwa/trzy miesiące. Głuche, puste miasta, domowa izolacja, praca w domu po nocach. Czas wywrócony,  a jednocześnie dogłębny, bez codziennych miejskich przyzwyczajeń. Co w tym najgorsze? Stres, strach i  nerw.  To najbardziej męczące. Bycie z Miłoszkiem najlepsze choć wymagające. Znacznie bliżej
Czytaj więcej

A który to Filemon?

O to zapytał Maluch podczas czytania urodzinowej książki. W asyście wiatru, piasku znad Sahary, tortu czekoladowego i lego policjantów zaśpiewaliśmy stolat. We troje przy stole, choć były pomysły dziecięce na inny skład. Ale to innym razem, później trochę. Życzenia serdeczne z różnych stron, z Bułgarii nawet. Jak najwięcej szczęścia i radości Kochanie!
Czytaj więcej

Pejzaż

Mały chłopiec przysiada się do mnie w piaskownicy i opowiada o obrazie, który Tata Malucha namalował w przedszkolu. Opowiada ładnie i to szczęście widzieć jaki ślad zostawia w dziecku takie doświadczenie. Spokojny, piękny ślad. To była prezentacja na prośbę Pań przedszkokanek. Zawód malarz. Maluch dumny, ale rozpłakał się ponoć w momencie wyjścia taty. Tak ponoć reagują wszystkie dzieci. Dzień zatem pełen wrażeń i płacz na koniec. Po wszystkich parkach, piaskownicach, koleżeństwach i szaleństwach nie dziwię się. A w pracy dziwnie. Zobaczymy. Nagrywalam ładne zdanie do spotu na dzień
Czytaj więcej